Wybieramy drzwi wewnętrzne

lipiec 2015

Tradycyjnie otwierane, przesuwne, łamane, okleinowane czy fornirowane, pełne, a może przeszklone? Przylgowe czy bezprzylgowe? Ościeżnica stała, a może regulowana i w końcu montaż zlecony fachowcom czy wykonany samodzielnie? Odpowiedzi na te pytania z pewnością pomogą w odpowiednim wyborze drzwi wewnętrznych.

invado - drzwi wewnętrzne

OTWÓRZ, PRZESUŃ, ZŁAM 

Czasem wnętrza wymagają szczególnej aranżacji, w której nie ma możliwości zamontowania tradycyjnie otwieranych skrzydeł drzwiowych. Brak miejsca, bądź zabudowana ściana, która byłaby potrzebna do otwarcia tradycyjnych skrzydeł, to problem, z którym można się zmierzyć, stosując rozwiązania nieszablonowe. Jeśli chcemy optymalnie wykorzystać przestrzeń i liczy się dla nas każdy metr kwadratowy, warto zastanowić się nad skrzydłami przesuwanymi. System naścienny nie wymaga większego remontu. Na ścianie zamocowana zostaje szyna, po której przesuwają się drzwi. W przypadku systemu chowanego w ścianę potrzebna jest odpowiednia konstrukcja, najczęściej wykonana z płyt gipsowo-kartonowych, w której montuje się specjalną kasetę konstrukcyjną: „100” lub „125” mm (w zależności od konstrukcji skrzydła). To w niej po otwarciu chowają się drzwi, stając się zupełnie niewidoczne. Dla niewielkich przestrzeni dedykowane są także drzwi łamane, które swoją nazwę zawdzięczają sposobowi otwierania – łamaniu na dwie symetryczne części. Jest to możliwe, dzięki zamocowanym pośrodku skrzydła, zawiasom sprężynowym. Drzwi łamane sprawdzą się zwłaszcza w wąskich korytarzach, w których te otwierane w tradycyjny sposób mogłyby utrudnić komunikację.

invado - drzwi wewnętrzne

FORNIROWANIE CZY OKLEJANIE 

Fornir to inaczej okleina naturalna. Otrzymuje się go w wyniku skrawania drewna o dużych średnicach na cienkie płaty o grubościach 0,1–0,5 mm. Łączy się je ze sobą w taki sposób, aby stworzyć wrażenie jakby były ściągane z pnia. Drzwi fornirowane są więc łudząco podobne do tych z naturalnego drewna i dla laika odróżnienie jednych od drugich nie jest łatwe. Można wybrać fornir modyfikowany, pozyskiwany z plantacji z Wybrzeża Kości Słoniowej lub Gwinei. Jedynym minusem jest tu cena – o wiele wyższa niż w przypadku drzwi okleinowanych.   
Okleina natomiast to materiał naśladujący naturalne drewno. W salonach znajdziemy bardzo popularną okleinę Enduro, okleinę ryflowaną 3D, która ma przestrzenny charakter oraz Eco-fornir (CLP) cechujący się zwiększoną odpornością na uszkodzenia. Warto zwrócić uwagę na trwałość. Opatentowana technologia Invado umożliwia łączenie elementów okleiny poza krawędzią przylgi. W ten sposób uzyskujemy produkt estetycznie wykończony i otrzymujemy gwarancję, że okleina nie będzie się w przyszłości odklejać lub rozwarstwiać. Istotną zaletą oklein jest szeroka gama kolorystyczna – od typowo standardowych, jak olcha, dąb, wiąz, orzech klasyczny poprzez modne obecnie okleiny w kolorze szarym, białym, dębu szarego, hebanu czy orzecha duro.

invado - drzwi wewnętrzne

SZKLANE, PEŁNE, A MOŻE TECHNICZNE 

Drzwi szklane to rozwiązanie dla tych, którzy chcą doświetlić wnętrze. Szczególnie sprawdzą się w niedużych pomieszczeniach, korytarzach czy pokojach, w których nie ma okna. Wybierając takie modele, pamiętajmy o doborze szyby. Możemy wybierać spośród tych całkiem przeźroczystych, przez mleczne, po łagodnie rozmywające obraz pozostający po drugiej stronie drzwi, a także szyby z różnymi, wygrawerowanymi motywami. Ważne, by była to szyba bezpieczna, czyli taka, którą trudno stłuc. Jeśli jednak to się stanie, szyba rozpadnie się na części z zaokrąglonymi brzegami, którymi nie sposób się skaleczyć. Kiedy zależy nam na całkowitym wydzieleniu pomieszczenia i zachowaniu intymności, warto użyć skrzydła pełnego. W zależności od tego jak bardzo chcemy oddzielić rzeczywistość za drzwiami, możemy wybrać drzwi z przeszkleniami. W większości kolekcji dostępne są modele z różną liczbą szyb, co pozwala, przy zachowaniu spójności aranżacyjnej, dopasować drzwi do swoich potrzeb. Jeszcze innym typem drzwi są modele techniczne, przeznaczone np. do wydzielenia kotłowni. Gdy rozważamy ich zakup, zapytajmy o parametry izolacji akustycznej oraz o klasę odporności ogniowej. Obie informacje będą miały duże znaczenie dla komfortu i bezpieczeństwa.

invado - drzwi wewnętrzne


Z PRZYLGĄ, CZY BEZ

Tradycyjne drzwi mają na brzegu charakterystyczny schodek, zwany przylgą. Przy zamykaniu zachodzi ona na ościeżnicę. W drzwiach bezprzylgowych krawędź drzwi jest zupełnie prosta. Efekt lekkiej, nowoczesnej aranżacji uzyskanej dzięki zastosowaniu drzwi bezprzylgowych, wzmacniają ukryte zawiasy. Są one zupełnie niewidoczne. Dzięki temu zamknięte skrzydło w całości chowa się we framudze, tworząc z nią idealnie równą, niezakłóconą niczym powierzchnię, co optycznie powiększa pomieszczenie. Drzwi bezprzylgowe sprawdzają się także w nowoczesnych, minimalistycznych wnętrzach.

invado - drzwi wewnętrzne
invado - drzwi wewnętrzne

WYBÓR OŚCIEŻNICY 

W przypadku montażu nowych drzwi lub wymiany starych wraz z ościeżnicami stosujemy dwa rodzaje ościeżnic – blokowe (stałe) oraz regulowane. Ościeżnica stała posiada prostą konstrukcję dostosowaną do typowej grubości muru, pomiędzy 90 a 100 mm. Z kolei ościeżnice regulowane pozwalają na zabudowę ściany o niestandardowych wymiarach. Jedynym ograniczeniem dla tego rozwiązania jest minimalna grubość ściany, która powinna wynosić nie mniej niż 75 mm. Z myślą o tych, którzy wymieniają stare drzwi na nowe, ale woleliby zrezygnować z wymiany metalowej, wmurowanej w ścianę ościeżnicy, niektórzy producenci wprowadzili do swojej oferty specjalne nakładki do jej zabudowy. Takie rozwiązanie zmniejszy rozmiar remontu i na pewno obniży koszty całego przedsięwzięcia. 

CZAS MONTAŻU 

Warto pamiętać, że decydując się na zakup drzwi razem z usługą montażową, zapłacimy niższy, 8 % podatek VAT. Jeśli decydujemy się na samodzielną pracę, powinniśmy pamiętać o kilku ważnych zasadach. Unikniemy w ten sposób problemów i konieczności naprawiania błędów, a nowe drzwi będą nam długo i dobrze służyły. Montaż należy wykonywać w pomieszczeniach suchych, dobrze wentylowanych po ukończeniu innych prac jak np. malowanie, układanie podłogi, tynkowanie itp. Przed przystąpieniem do montażu należy sprawdzić jakość i dokładność wykonania elementów, kompletność oraz zgodność z wymiarami skrzydła drzwiowego. Zarówno ościeżnice stałe, jak i regulowane, muszą być skręcone (zmontowane) przed osadzeniem w przygotowanym otworze, w którym powinien być uwzględniony luz około 15 mm na piankę montażową. W otwór ściany przy pomocy klinów (ekipy montażowe używają poduszek powietrznych) osadzamy gotową ościeżnicę z zachowaniem funkcji lewa lub prawa, pozostawiając szczeliny na piankę montażową. Na wysokości zawiasów dolnych, górnych i zamka elementy pionowe stabilizujemy rozpórkami regulowanymi za pomocą klinów. Sprawdzamy poziom i pion – to moment, aby dokonać ostatecznej poprawki. Dla sprawdzenia poprawności montażu osadzonej na klinach ościeżnicy, zalecamy zawieszenie skrzydła drzwiowego i sprawdzenie jego przylegania do uszczelki. Osadzoną ościeżnicę zespalamy z murem przy pomocy pianki montażowej, pamiętając o tym, że najczęściej ościeżnice wykonane są z oklein papierowych i nie należy ich zabezpieczać żadnymi taśmami malarskimi. Piankę dozujemy w szczeliny pomiędzy mur a ościeżnicę na wysokości rozpórek i w obu górnych narożnikach. Jeżeli stosujemy piankę szybkowiążącą dwuskładnikową, to rozpórki i kliny demontujemy po kilku godzinach. Kolejny etap w przypadku ościeżnic stałych to zlikwidowanie szczeliny między ścianą a ościeżnicą, czyli zamontowanie listew maskujących. Ich długość należy dostosować do wysokości drzwi, a następnie przymocować, wykorzystując klej montażowy. W przypadku ościeżnic regulowanych osadzamy kątowniki regulowane. Bardzo ważne jest to, aby w pomieszczeniach narażonych na wilgoć zabezpieczyć silikonem miejsca styku ościeżnicy z podłogą i ścianą. Następny krok to zawieszenie skrzydeł. Jeśli kupujemy skrzydła bez konieczności podcinania, montaż nie będzie stanowił większego problemu. Pamiętajmy o wyregulowaniu zawiasów, a potem o zamontowaniu wkładki, klamki lub gałki. Szczególnie ważne są tu zawiasy – stanową bowiem gwarancję stabilności i nośności skrzydeł. Zazwyczaj montuje się dwa lub trzy zawiasy. W przypadku montażu klamki zwracamy uwagę, żeby rozety (szyldy) montować na śruby przelotowe, które są złączone w każdym opakowaniu z klamką. Często klienci montują na zwykłe wkręty i po krótkim użytkowaniu wkręty wypadają. 

KONSERWACJA DRZWI 

Czyszczenie i konserwacja zależy przede wszystkim od materiału z jakiego drzwi są wykonane. Modele okleinowane należy czyścić miękką szmatką namoczoną w wodzie. Pamiętajmy, aby nie wykorzystywać żrących specyfików (proszków, past czyszczących), które zniszczą powierzchnię okleiny. Niewskazane są także środki zawierające alkohol. Jeśli zdarzy się nieduże uszkodzenie, można wspomóc się dostępnymi na rynku woskami lub korektorami retuszerskimi, które je skutecznie zamaskują. Do czyszczenia drzwi okleinowanych nie nadają się środki, które przeznaczone są do ścierania mebli – specyfik może bowiem zostawić tłuste plamy. Wystrzegajmy się też zmywania dolnej części drzwi w momencie mycia podłogi mopem czy szmatką. Powierzchnia ta nie powinna mieć styczności z wodą – jeśli tak się stanie, trzeba ją dokładnie osuszyć. Wymiana drzwi to inwestycja, której nie dokonujemy zbyt często. Dobrze więc mieć na uwadze zalecenia producenta w zakresie montażu, konserwacji i czyszczenia drzwi. W ten sposób utrzymane będą w dobrej kondycji przez długie lata.

Autor Adam Hucz
Autor Adam Hucz
Stanowisko - manager ds. marketingu w firmie Invado
Poprzedni

Ciepły montaż okien

Ciepły montaż okien
Następny
Rolety wewnętrzne

Rolety wewnętrzne