Ceramiczny system Twister

Modułowość systemu ułatwia jego montaż

Jednym z oferowanych na rynku kominów prefabrykowanych jest system kominowy Twister. System ten jest w pełni ceramiczny. Składa się z ceramicznej (kamionkowej) rury przewodzącej czynnik spalania (dym/parę wodną) oraz ceramicznej obudowy. Innowacją jest ukształtowanie wewnętrznej powierzchni pustaka w sposób zapewniający obwodową wentylację termoizolacji, która znajduje się między rurą, a pustakiem obudowy. Komin produkowany jest w trzech średnicach 140/180/200 mm, umożliwiając współpracę zarówno z paliwami nisko- jak i wysokotemperaturowymi (do 600oC), a także z piecami z otwartą komorą spalania. Dzięki modułowej budowie i zestawowi elementów tworzących gotowe rozwiązanie, system jest łatwy w montażu i umożliwia kontrolę poprawności wykonania całego systemu na poszczególnych etapach. W skład systemu wchodzą elementy wykończeniowe ze stali nierdzewnej kwasoodpornej (drzwiczki rewizyjne, daszek, kołnierze wykończeniowe, kratka wentylacyjna), zaprawa szamotowa do łączenia rur, płaty wełny mineralnej, spinki, itp. 
Komin ten może funkcjonować samodzielnie oraz w zestawie z powszechnie dostępnymi na rynku ceramicznymi pustakami wentylacyjnymi typu P (188 x 188 mm i wysokości 250 mm o średnicy otworu 150 mm). W ten sposób możemy komponować komin wg własnych potrzeb, z dowolną ilością kanałów wentylacyjnych i w najbardziej dogodnym usytuowaniu.

Pustak wentylacyjny typu P - Błędne połączenie rury z czapą betonową
System kominowy Twister (przekrój) z czterema kanałami wentylacyjnymi i obudową z cegły pełnej

O czym należy pamiętać 

# Komin należy montować zgodnie z instrukcją. Jakiekolwiek odstępstwa od przyjętych rozwiązań należy skonsultować z działem technicznym producenta. Taka „samodzielność” może mieć wpływ na nieprawidłową pracę komina, kłopoty z odbiorem i dopuszczeniem do użytkowania przez mistrza kominiarskiego, utratę gwarancji, a w razie awarii, odmowę wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela. 
# Wewnętrzna rura ceramiczna, w żadnym miejscu, na całej wysokości komina, nie może być w sposób sztywny połączona z pustakiem obudowy. Usztywnienie połączenia może spowodować, że rozszerzająca się, pod wpływem temperatury rura, nie wytrzyma naprężeń i ulegnie uszkodzeniu. Najbardziej newralgicznymi miejscami są: przyłącze pieca (otynkowanie kielicha wychodzącego ze ściany) oraz wyjście rury ponad dach („uszczelnienie” zaprawą murarską rury z jednoczesnym jej zespoleniem z pustakiem obudowy albo nakrywą ceramiczną do mikro nieszczelności między cegłą a zaprawą i penetracji wody opadowej. W tej sytuacji możliwe są dwa przypadki: lub betonową). 
# Obudowę komina należy wykonać wyłącznie z cegły pełnej. Wymagają tego zarówno przepisy, jak i praktyka budowlana. Przy zastosowaniu cegły perforowanej dojdzie do mikro nieszczelności między cegłą a zaprawą i penetracji wody opadowej. W tej sytuacji możliwe są dwa przypadki:

Sadza w rurze i w przewodzie kominowym

1) woda zatrzyma się na warstwie zaprawy w perforacji, a po zamarznięciu, uszkodzi cegłę powodując odpadnięcie jej lica i dalszą degradację muru. 
2) woda przez system perforacji spłynie grawitacyjnie w dół, omijając najlepiej wykonane obróbki blacharskie i wypłynie we wnętrzu budynku, tworząc zacieki na ścianach kominowych. Tak dzieje się w 95% przypadków. 
# Zaniedbaniem, popełnianym w sezonie grzewczym, jest palenie w kominkach mokrym, niesezonowanym drewnem. Następstwem takiego postępowania jest niedopalenie się paliwa i odkładanie sadzy na ściankach. Przewód kominowy szybko zarasta sadzą, co może doprowadzić do tzw. pożaru sadzy. W jego wyniku często dochodzi do doszczelnienia przewodu kominowego. Nawet jeżeli do tego nie dojdzie, zgodnie z przepisami, każdy komin po pożarze sadzy, należy rozebrać i wymurować na nowo.

Niewiele osób o tych wymaganiach wie, a jeszcze mniej się do nich stosuje. Często spotyka się praktykę „wypalania sadzy w kominie” lub palenia w kominkach świeżym niesezonowanym drewnem. 
Powyższe zaniedbania prowadzą do awarii kominów, tym poważniejszych, im starszy jest komin i technologia jego wykonania. Objawy w każdym przypadku są bardzo podobne – pęknięcie przewodu, wyciek smolistej substancji (kreozot), przykry zapach wędzonki w przypadku palenisk opalanych paliwem stałym lub zawilgocenie ścian w przypadku palenisk opalanych paliwem ciekłym lub gazowym. 
Warto pamiętać, że w przypadku zgłoszenia reklamacyjnego lub zgłoszenia szkód wywołanych awarią komina, zarówno producent systemu kominowego, jak i ubezpieczyciel poproszą o udokumentowanie przeglądów w ostatnim roku.

Wymagana kontrola kominów

Każdy komin i przewód: dymowy, spalinowy i wentylacyjny należy przed sezonem wyczyścić i sprawdzić jego szczelność. Od tego zależy poprawne funkcjonowanie pieca, efektywność ogrzewania i, co najważniejsze, bezpieczeństwo użytkowników. Polskie przepisy (art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380 oraz z 2010 r. Nr 57, poz. 353) wymagają by:
– przewody dymowe, od palenisk opalanych paliwem stałym, czyścić co najmniej cztery razy w roku,
– przewody spalinowe, od palenisk opalanych paliwem gazowym lub płynnym, czyścić przynajmniej dwa razy w roku.

Artykuł pochodzi z
Głos PSB

Czy artykuł był przydatny?

Dziękujemy. Podziel się swoją opinią.

Czy możesz zaznaczyć kim jesteś?

Dziękujemy za Twoją opinię.

 
Artykuł powstał przy współpracy LHL Klinkier Sp. z o.o., LHL Klinkier Sp. z o.o.,