Jakimi produktami izolować fundament, czym przyklejać płyty ocieplające

Hydroizolacje podziemnych części budowli mogą być wykonywane z materiałów rolowych (papy, membrany samoprzylepne, maty bentonitowe, etc.) oraz bardzo szerokiej gamy wyrobów tworzących powłoki bezspoinowe.
Do grona materiałów tworzących izolacje bezspoinowe należą wyroby bitumiczne: rozpuszczalnikowe i wodorozcieńczalne oraz mikrozaprawy polimerowo-cementowe.

Hydroizolacje podziemnych części budowli

Jeszcze dwadzieścia-trzydzieści lat temu, najbardziej popularnymi były preparaty bitumiczne na bazie rozpuszczalników organicznych. Od co najmniej dekady, pierwszeństwo odbierają im produkty bitumiczne wodorozcieńczalne. Obecnie do grona materiałów stosowanych do zabezpieczeń wodochronnych budynków przebojem wchodzą hydroizolacje polimerowo-cementowe.

Rozpuszczalnikowe masy i roztwory asfaltowe

Zastosowanie preparatów rozpuszczalnikowych podlega pewnym ograniczeniom. Najistotniejszym z nich jest fakt, iż nie powinny być stosowane w bezpośrednim kontakcie z polistyrenowymi płytami ocieplającymi (rozpuszczalniki w nich zawarte działają zanikająco na styropian), wydzielają też drażniący zapach i słabo tolerują wilgotne podłoża. 

W budownictwie mieszkaniowym masy rozpuszczalnikowe z powodzeniem sprawdzają się wszędzie tam, gdzie z zasady nie stosujemy płyt ocieplających, choćby przy wykonywaniu izolacji po wewnętrznym obrysie ścian fundamentowych, w budynku niepodpiwniczonym. 

W budownictwie komunikacyjnym i przemysłowym są niezastąpione przy zabezpieczaniu ustrojów nośnych wiaduktów, mostów, przepustów lub fundamentów, np. elektrowni wiatrowych, czy innych elementów budowli, zagłębionych w gruncie, a nieocieplanych.

Prawidłowe uszczelnienie łączenia izolacji (faseta)

Z preparatów rozpuszczalnikowych najczęściej wybierane są te w konfiguracji – preparat gruntujący, np. IZOBUD Br plus powłokowy, np. IZOBUD Gr. Są to wyroby cienkopowłokowe , stosowane do izolacji przeciwwilgociowych. Powłokowe masy rozpuszczalnikowe charakteryzują się stosunkowo dużą odpornością na uszkodzenia mechaniczne. Uzupełnieniem preparatów cienkopowłokowych są rozpuszczalnikowe masy grubopowłokowe (KMB) służące do wykonywania izolacji każdego typu, w tym przeciwwodnych odpornych na parcie hydrostatyczne (np. IZOBUD IMS). W przypadku mas grubopowłokowych to grubością nakładanej warstwy, regulujemy typ hydroizolacji, z reguły aplikuje się je na grubość od 2 do 5 mm. Przy pomocy materiałów grubopowłokowych wykonywane są też fasety (wyoblenia na łączeniu izolacji pionowej z poziomą).

Przyklejanie płyt ocieplających do izolacji rozpuszczalnikowych

Jak już wspomnieliśmy, jedną z wad preparatów rozpuszczalnikowych jest ich zanikające działanie na płyty styropianowe. Nie oznacza to jednak braku możliwości ocieplenia fundamentu, zaizolowanego preparatami na bazie rozpuszczalników organicznych. Istnieje rozwiązanie, które umożliwia skuteczne, i co ważne , bezpieczne przyklejenie płyt ocieplających do istniejącej izolacji rozpuszczalnikowej. 
Dzięki zastosowaniu specjalnej polimerowej masy – IZOHAN ekolep 2002, można zapobiec przenikaniu rozpuszczalnika do płyt ocieplających. Ekolep 2002 tworzy warstwę zabezpieczającą (rodzaj przekładki), ma też bardzo dobrą przyczepność do materiału bitumicznego. Nanosi się go na powierzchnię wyschniętej hydroizolacji (po odparowaniu rozpuszczalnika) cienką kontaktową warstwą za pomocą płaskiej strony pacy. Po przeschnięciu warstwy „przekładkowej” można przystąpić do klejenia płyt ocieplających, stosując tą samą masę lub specjalną piankę poliuretanową. 
Rozwiązanie to podraża jednak znacznie koszt metra kwadratowego.Dlatego, jeśli wykonujemy nową hydroizolację, wiedząc iż budynek będzie ocieplany, zdecydowanie korzystniej zdecydować się od razu na masy bitumiczne wodorozcieńczalne.

Wodorozcieńczalne masy asfaltowe

Ich niewątpliwą zaletą jest bardzo szeroka gama zastosowań związana też z możliwością bezpiecznego stosowania w kontakcie z polistyrenem. W tej grupie wyrobów znajdują się także lepiki stricte przeznaczone do klejenia płyt ocieplających. Produkty wodorozcieńczalne dobrze znoszą wilgotne podłoże, nie wydzielają nieprzyjemnego zapachu. Dostępne są w wersjach cienkopowłokowych, stosowanych do wykonywania izolacji przeciwwilgociowych (DYSPERBIT/WL) i do gruntowania podłoża (najczęściej po rozcieńczeniu z wodą) oraz grubopowłokowych (mas KMB) do wykonywania każdego typu hydroizolacji (WM/WM2K/WM 2K PLUS). Występuje tu duża różnorodność wyrobów, różniących się między sobą czasem schnięcia, elastycznością, odpornością mechaniczną, etc. Można wybierać między wyrobami jedno- i dwuskładnikowymi, zbrojonymi mikrowłóknami lub bez zbrojenia, posiadającymi wypełnienie polistyrenowe lub bez wypełnienia. Masy wodorozcieńczalne można też stosować do izolacji posadzek na gruncie (IZOBUD WM i WM 2K posiadają atest higieniczny dopuszczający do tego rodzaju zastosowań).

Proces schnięcia mas wodororozpuszczalnych (zmiana barwy z brązowej na czarną)

Przyklejanie płyt ocieplających do izolacji wodorozcieńczalnych

Płyty ocieplające można przyklejać dopiero wtedy, gdy właściwa warstwa hydroizolacyjna dobrze wyschnie. Masy wodorozcieńczalne wiążą fizycznie poprzez odparowywania wody (dwuskładnikowe również hydraulicznie), dlatego bardzo istotne jest, aby przy klejeniu płyt ocieplających, aplikując lepiki na płyty, odczekać ok. 15–20 min do momentu ich dociśnięcia do ściany fundamentowej, tak aby nastąpiło wstępne naskórkowanie. Zasypywanie wykopu możliwe jest od 3 do 7 dni (zależne od temperatury i wilgotności względnej powietrza). 
W okresach obniżonych temperatur lub np. w głębokich wąskoprzestrzennych wykopach szczególnie polecane do klejenia płyt ocieplających są pianki poliuretanowe, np. IZOHAN STYROPUK FUNDAMENT. Umożliwiają one zasypywanie wykopu już 24 godziny od momentu przyklejenia płyt. W przypadku pian poliuretanowych inna jest technika klejenia. Pianę na płytę styropianową nakładamy czterema pionowymi pasami o średnicy ok. 3 cm z zachowaniem równych odstępów co 20–30 cm między pasami oraz 2–3 cm od krawędzi płyty. Pian poliuretanowych nie wolno stosować do przyklejania płyt ocieplających gdy woda gruntowa, nawet okresowo, występuje powyżej poziomu posadowienia budynku. Wtedy jedynym prawidłowym rozwiązaniem jest zastosowanie masy bitumicznej (np. IZOBUD WK).

IZOBUD WM/WM 2K można stosować do izolacji posadzek na gruncie
Masy KMB służą do wykonywania każdego typu hydroizolacji

Hydroizolacje mineralne (cementowe)

Do grupy materiałów stosowanych do zabezpieczeń wodochronnych budynków i budowli w budownictwie mieszkaniowym, przemysłowym i komunikacyjnym przebojem wchodzą też izolacje polimerowo-cementowe, do tej pory kojarzone głównie z hydroizolacjami tarasów/balkonów czy basenów. Stosowanie preparatów polimerowo–cementowych nie jest właściwie niczym ograniczone, a w swoim składzie preparaty te nie zawierają żadnych szkodliwych substancji. Mogą być aplikowane na powierzchnie pionowe i poziome, są odporne na występujące w gruncie substancje agresywne, posiadają dopuszczenia do stosowania w pomieszczeniach przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Występują w wersjach elastycznych (EKO 2K) i sztywnych (szczelny fundament, KRYSTALIZATOR K6) łatwo więc dobrać odpowiedni preparat do konkretnego zastosowania. Są otwarte dyfuzyjnie – pozwalają przegrodzie oddychać, co jest szczególnie istotne przy remontowaniu obiektów zawilgoconych. Mikrozaprawy są kompatybilne z wszelkimi innymi układami cementowymi, można je malować, okładać okładziną ceramiczną, tynkować, etc. Poza tym można je aplikować w niestandardowych zastosowaniach, np. jako izolacje poziome w konstrukcjach monolitycznych. Materiał dzięki półpłynnej konsystencji można aplikować pomiędzy prętami zbrojenia, dzięki swoim parametrom może być obciążany punktowo (słupy) czy osiowo (ściany) bez obawy o wypłynięcie czy uszkodzenie powłoki, jest kompatybilny z betonem (nie tworzy się warstwa poślizgowa). Do tego typu zastosowań najkorzystniej użyć mikrozaprawę jednoskładnikową – IZOHAN EKO 1K
Hydroizolacje mineralne idealnie sprawdzają się też (ze względu na paroprzepuszczalność) jako izolacja w strefie cokołowej. Strefę cokołową izolujemy wtedy w pierwszej kolejności, dowiązując się do niej z masami bitumicznymi na ok. 10–15 cm zakład.

 

Zasady klejenia płyt ocieplających do fundamentów

Płyty termoizolacyjne stosowane w części podziemnej budowli stanowią nie tylko warstwę termoizolacji, ale również ochronę hydroizolacji przed uszkodzeniami mechanicznymi podczas zasypywania wykopu. 
Do termoizolacji fundamentów można stosować polistyren ekspandowany: EPS 100 (FS-20), EPS 200 (FS-30), EPS-P (wytrzymałość jak dla EPS 200) oraz polistyren ekstrudowany (XPS). W żadnym wypadku, poniżej poziomu terenu, nie powinno się stosować polistyrenu EPS 70 (FS-15) – ten rodzaj płyt ocieplających stosowany jest przy ocieplaniu elewacji. 
W przypadku płyt polistyrenowych typu EPS 100, z uwagi na ich nasiąkliwość i deklarowany stopień naprężenia ściskającego, zalecane jest zabezpieczanie płyt poprzez wtopienie siatki w cementową zaprawę klejową (analogicznie jak przy ocieplaniu elewacji). Dodatkowo, zaprawę klejową pokrywamy powłoką hydroizolacyjną aby zabezpieczyć ją przed działaniem wilgoci. W przypadku stosowania płyt typu EPS 200 bądź płyt typu XPS takie dodatkowe zabezpieczenie nie jest wymagane. Pomimo wyższej ceny, korzystniej jest więc stosować twarde płyty o zmniejszonej nasiąkliwości. Hydroizolacje ścian fundamentowych należy wyciągać powyżej poziomu terenu. Jest to tzw. strefa rozbryzgowa i ona też powinna być zabezpieczona przed wilgocią. Zakłada się iż przy opasce żwirowej powinno to być ok. 30 cm, przy opasce betonowej (również z płyt chodnikowych, czy kostki betonowej) ok. 50 cm.

Hydroizolacja przeciwwilgociowa cienkopowłokowa

Niedopuszczalne jest przyklejanie płyt ocieplających do hydroizolacji bitumicznych, stosując mineralne zaprawy klejowe. Podłoże pokryte bitumem jest podłożem antyadhezyjnym (antyprzyczepnościowym) dla wszystkich materiałów na bazie cementu. 
Płyty izolacyjne należy obciąć ukośnie w rejonie faset (przy płytach zakładkowych najczęściej nie jest to potrzebne). Należy uważać, żeby płyty stały mocno na odsadzce ławy fundamentowej. 
Powyżej gruntu, płyty termoizolacyjne mocuje się dodatkowo mechanicznie, za pomocą dybli talerzowych z tworzywa sztucznego.

Artykuł pochodzi z
Głos PSB

Czy artykuł był przydatny?

Dziękujemy. Podziel się swoją opinią.

Czy możesz zaznaczyć kim jesteś?

Dziękujemy za Twoją opinię.

 
Artykuł powstał przy współpracy IZOHAN Sp. z o.o. IZOHAN Sp. z o.o.